ഹദീഥിൻ്റെ രിവായത്തുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ഫാഇദ

Standard

Processed with VSCOcam with g3 preset

 

അഷെയ്ഖ് അൽഅല്ലാമ അൽമുഹദ്ദിസ് മുഹമ്മദ് ഇബ്നു അലി ബിൻ ആദം അൽ ഇത്യോപീ (حفظه الله تعالى) തൻ്റെ “മഷാരിഖുൽ അൻവാറുൽ വഹ്ഹാജ വ മത്വാലിഅ അൽ-അസ്റാറുൽ ബഹ്‌ഹാജ ഫീ ശർഹി സുനനിൽ ഇമാം ഇബ്നി മാജ” എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു, 

അബൂ ഹുറൈറ (رضي الله عنه) ആണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത് . ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ഏഴു സ്വഹാബിമാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ  ഒന്നാമനാണ് അദ്ദേഹം.

അബൂ ഹുറൈറ (رضي الله عنه)

5374 ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
മുത്തഫഖുൻ അലയ്ഹി ആയ ഹദീസുകൾ 326.
ബുഖാരിയിൽ മാത്രമായി 93. മുസ്ലിമിൽ മാത്രമായി 98.

ഇബ്നു ഉമർ (رضي الله عنهما)

2630 ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മുത്തഫഖുൻ അലയ്ഹി ആയ ഹദീസുകൾ 170.
ബുഖാരിയിൽ മാത്രമായി 81. മുസ്ലിമിൽ മാത്രമായി 31.

അനസ് ഇബ്നു മാലിക് (رضي الله عنه)

2286 ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മുത്തഫഖുൻ അലയ്ഹി ആയ ഹദീസുകൾ 168.
ബുഖാരിയിൽ മാത്രമായി 83. മുസ്ലിമിൽ മാത്രമായി 71.

ആഇശ (رضي الله عنها)

2210 ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മുത്തഫഖുൻ അലയ്ഹി ആയ ഹദീസുകൾ 174.
ബുഖാരിയിൽ മാത്രമായി 54. മുസ്ലിമിൽ മാത്രമായി 68.

ഇബ്നു അബ്ബാസ് (رضي الله عنهما)

1696 ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മുത്തഫഖുൻ അലയ്ഹി ആയ ഹദീസുകൾ 75.
ബുഖാരിയിൽ മാത്രമായി 28. മുസ്ലിമിൽ മാത്രമായി 49.

ജാബിർ ഇബ്നു അബ്ദില്ലാഹ് (رضي الله عنهما)

1540 ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മുത്തഫഖുൻ അലയ്ഹി ആയ ഹദീസുകൾ 58.
ബുഖാരിയിൽ മാത്രമായി 26. മുസ്ലിമിൽ മാത്രമായി 126.

അബൂ സഈദ് അൽ-ഖുദ്‌രീ (رضي الله عنه)

1170 ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മുത്തഫഖുൻ അലയ്ഹി ആയ ഹദീസുകൾ 43.
ബുഖാരിയിൽ മാത്രമായി 26. മുസ്ലിമിൽ മാത്രമായി 52.

والله تعالى أعلم.

വിവർത്തനം: അബു അദ്നാൻ സജീർ അൽഹിന്ദി

Advertisements

ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർക്കിടയിൽ കളവ് പറയൽ അനുവദനീയമോ?

Standard

cottage

ചോദ്യം: ഭാര്യയുടെ അടുക്കൽ കളവ് പറയുന്നത് അനുവദനീയമാണോ? പിന്നെ ഭാര്യയുടെ അടുക്കൽ പറയാൻ അനുവദനീയമായ കളവ് ഏതാണ്?

ഉത്തരം: ഭാര്യയോട് കളവ് പറയുന്നതിനെ തൊട്ട് വന്നിട്ടുള്ള ഹദീഥ് “മു’അൽ” (ന്യുനതയുള്ളത്) ആണ്. അത് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഇനി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നു വന്നാലും, അതിൽ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നത് കളവല്ലെന്നും എന്നാൽ അർദ്ധസത്യമോ, ദ്വയാർത്ഥപ്രയോഗമോ (المعراض) ആണെന്നും ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം ഇബ്നു തയ്മിയ്യ (رحمه الله) വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതായത് സാധാരണ നിലയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കളവല്ല ഇവിടെ ഉദ്ധേശമെന്നും എന്നാൽ അർദ്ധസത്യമാണ് ഉദ്ധേശമെന്നും ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം ‘മജ്‌മൂഅ ഫതാവ’യിൽ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഒന്നാമതായി, സഹീഹ് മുസ്ലിമിൽ ഉമ്മ് കുൽസൂം (رضي الله عنها) യിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ഹദീഥിൽ നബി (صلى الله عليه و سلم) പറഞ്ഞു: “കളവ്‌ പറയുന്നവനല്ല ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രശ്ന പരിഹാരത്തിനായി നന്മയുണർത്തുന്നവൻ.”

അതായത് അവൻ അവർക്കിടയിൽ ഈ നന്മയുണർത്തുന്നു. ഇനിയൊരുവൻ എന്തെങ്കിലും നിലക്കൊരു നന്മ രണ്ടാമനെ തൊട്ട് പറഞ്ഞാൽ അത് മുതലെടുത്തു ഇന്നയാൾ നിന്നെക്കുറിച്ചു നല്ലത് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് നീ പറയുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ തൊട്ട് നന്മ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നോ നിനക്ക് വേണ്ടി ദുഅ ചെയ്തിരിക്കുന്നുവെന്നോ നീ പറയുന്നു. എന്നാൽ നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അവൻ പൊതുവിൽ മുസ്ലിമീങ്ങൾക്കായി അല്ലാഹുവിന്റെയടുക്കൽ മഗ്ഫിറത് തേടിയതാണ്. കാരണം അവന്റെ ആ പ്രാർത്ഥനയിൽ അവനുമായി വഴക്കിട്ട അവന്റെ ഈ സഹോദരനും ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അവൻ നമസ്കാരത്തിലെ തഷഹ്ഹുദിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ സ്വാലിഹീങ്ങളായ അടിമകൾക്ക്‌ വേണ്ടി പൊതുവായി ചെയ്ത ദുഅ ആയിരിക്കാം. ഇത്‌ ‘മിഅറാദി’ന്റെ നല്ലയിനങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്. അതല്ലെങ്കിൽ ഖത്തീബ് വിശ്വാസികളുടെയെല്ലാം മഗ്ഫിറത്തിനായും മുസ്ലിമീങ്ങളുടെ അവസ്ഥകൾ നേരെയാക്കുവാനായും പ്രാർത്ഥിച്ചതിനു അമീൻ പറഞ്ഞതായിരിക്കാം, അമീൻ പറയൽ ദുആയിൽ പെട്ടതാണ്. അങ്ങിനെ ‘മിഅറാദി’നായ് പ്രയോജനപ്പെടുത്താവുന്ന ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ഏറെയാണ്. ഇതാണ് ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം വിശദീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഇനി ഇതിൽ അധികരിക്കപ്പെട്ടതായി വന്നിട്ടുള്ള, “മൂന്ന് കാര്യങ്ങളിലൊഴികെ എന്തിലെങ്കിലും ഉപേക്ഷ നൽകിയിരുന്നതായി ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല, അത് യുദ്ധത്തിലും, ജനങ്ങൾക്കിടയിലെ ഒത്തുതീർപ്പിലും, ഭർത്താവിന്റെ ഭാര്യയോടും ഭാര്യയുടെ ഭർത്താവിനോടുമുള്ള സംസാരത്തിലുമാണ്” എന്ന വാചകം ഇബ്നു ശിഹാബ് അൽ-സുഹ്‌രിയിൽ നിന്നുമുള്ള ‘മുദ്രജ്’ (നബിയുടെ വാക്കുകളല്ലാതെ ഹദീഥിന്റെ വിശദീകരണമോ മറ്റോ ആയി റാവി-മാരുടേതായ കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ) ആണ്.

ഇനി ഈ ചേർക്കപ്പെട്ട വാചകം എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ തന്നെയും നിന്റെ ഭാര്യക്ക് നിന്നോട് കളവ് പറയുവാൻ അനുവദിച്ചു കൊടുക്കുകയും പിന്നെ അവരും നീയും കളവുകൾ പറയുന്ന അവസ്ഥയുമായാൽ ജീവിതത്തിൽ സ്വസ്ഥതയോ വിശ്വാസ്യതയോ ഉണ്ടാകുകയില്ല. അതിനാൽ ഈയൊരു കൂട്ടിച്ചേർക്കലിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ദുർബലതയുണ്ട്. എന്നിരിക്കെത്തന്നെ ഇത് ഹസൻ ആണ് എന്ന് പറയുന്നവരുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരവും ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനം ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം വിശദീകരിച്ചത് പോലെ അർദ്ധസത്യമോ, ദ്വയാർത്ഥപ്രയോഗമോ ആണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് എന്നതാണ്. അതിനാൽ കബളിപ്പോ, ചതിയോ, വിശ്വാസ വഞ്ചനയോ അടങ്ങാത്ത ശർ’ഇൽ വന്ന പ്രകാരമുള്ള ‘മിഅറാദ്’ ആണ് ഉദ്ദേശം. അല്ലാഹുൽ മുസ്തആൻ!

ശൈഖ് മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു ഹിസാം (حفظه الله)-യുടെ ഫത്വകളിൽ നിന്നും

 

 

 

രൂപ നിർമ്മാണം, ഖബറിന് മേലുള്ള ആരാധനാലയം എന്നിവയുടെ വിധി

Standard

stained-glass

ആഇഷാ (رضي الله عنها) നിന്നും ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും ഉദ്ധരിച്ച ഹദീഥിൽ, “നബി ﷺ രോഗബാധിതനായിരുന്ന സമയം അദ്ധേഹത്തിന്റെ ചില പത്നിമാർ (رضي الله عنهن) അവർ ഹബഷ നാട്ടിൽ കണ്ട ഒരു ക്രിസ്തീയ ആരാധനാലയത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. ‘മാരിയ്യ’ എന്നായിരുന്നു അതിനെ പറഞ്ഞിരുന്നത്. ഉമ്മു സലമയും ഉമ്മു ഹബീബയും ഹബഷ നാട്ടിൽ പോയിരുന്നു. തുടർന്ന് അവർ അതിന്റെ നന്മകളെ കുറിച്ചും അതിലുള്ള രൂപങ്ങളെക്കുറിച്ചും വർണ്ണിച്ചു. അപ്പോൾ നബി ﷺ തലയുയർത്തിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “അവർക്കിടയിൽ ഒരു സ്വാലിഹായ മനുഷ്യൻ മരിച്ചാൽ അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഖബറിനുമേൽ അവർ ഒരു ആരാധനാലയം നിർമ്മിക്കും, എന്നിട്ടതിൽ അത്തരം രൂപങ്ങളും നിർമ്മിക്കും. അല്ലാഹുവിന്റെയടുക്കൽ ഏറ്റവും തിന്മയേറിയവരാണവർ.“”

ഇമാം ഇബ്നു ദഖീഖ് അൽ-ഈദ് (رحمه الله) (മരണം:702ഹ) ഈ ഹദീഥ് വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഇതിൽ ഈ പ്രവൃത്തിയെ ഹറാമാക്കുന്നതിനു തെളിവുണ്ട്. ശരീയ്യത്തിൽ രൂപങ്ങളെയും രൂപ നിർമ്മാണത്തെയും വിലക്കുന്നതായ തെളിവുകൾ തീർച്ചയായും ഒന്നുവന്നിട്ടുള്ളതാണ്. എന്നാൽ അതിൽ ‘കറാഹത്താ’ണ് ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും, ആ (വിധിയിലെ) കാർക്കശ്യം, ജനങ്ങൾ വിഗ്രഹാരാധനയോട് അടുത്ത് നിന്ന ആ ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ ആയിരുന്നെന്നും, എന്നാൽ ഇസ്ലാമിക വിശ്വാസം അടിയുറക്കുകയും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ആ ഒരർത്ഥത്തിനോടൊത്തുവരുകയില്ലെന്നും അതിൽ കാർക്കശ്യത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്നും പറയുന്നവരിൽ നിന്നും അങ്ങേയറ്റത്തെ അകൽച്ചയാണെനിക്കുള്ളത്. ഇതോ അല്ലെങ്കിൽ ഈ അർത്ഥത്തിലുള്ളതോ ആയ അവരുടെ വാദം തീർത്തും അവാസ്തവവുമാണ്.” എന്തെന്നാൽ രൂപനിർമ്മാതാക്കളുടെ ആഖിറത്തിലെ ശിക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിയിപ്പുകൾ ഹദീഥുകളിൽ വന്നിട്ടുള്ളതുതന്നെയാണ്. “നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചവയ്ക്കു നിങ്ങൾ ജീവൻ നൽകുക” എന്ന് അവരോടു പറയപ്പെടും. ഈയൊരു മൂലകാരണം ഇവരുടെ വാദത്തിനു വിരുദ്ധവും “അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടിപ്പിനോടു സാദൃശ്യം പുലർത്തുന്നവർ” എന്ന നബി ﷺ യുടെ വാക്കുകളിൽ സ്പഷ്ടമായിട്ടുള്ളതുമാണ്. ഈയൊരു കാരണം മറ്റേതിൽ നിന്നും വേറിട്ടതും സന്ദർഭത്തിനു അനുയോജ്യവുമാണ്. അത് ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് മാത്രമായുള്ളതല്ല. അതിനാൽ ഒന്നിച്ചുവരുന്നതും പരസ്പര പൂരിതങ്ങളുമായ കാരണങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ മാത്രം പരിഗണിച്ചു മറ്റൊന്നിനെ ഒഴിവാക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല. അതിനാൽ (ഇവിടെ) ‘അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടിയെ അനുകരിക്കുക’ എന്ന കാരണം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.

അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഖബറിനുമേൽ അവർ ഒരു ആരാധനാലയം നിർമ്മിക്കും“, എന്ന നബി ﷺ യുടെ വാക്കുകൾ അതിൽ വിലക്ക് ഉള്ളതായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “അവരുടെ നബിമാരുടെ ഖബറിടങ്ങൾ ആരാധനാലയങ്ങളാക്കിയ യഹൂദികളെയും നസ്രാണികളെയും അല്ലാഹു ശപിച്ചിരിക്കുന്നു“, “അല്ലാഹുവെ എൻറെ ഖബർ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാക്കി തീർക്കരുതേ” എന്ന ഹദീഥിൽ നബി ﷺ ഇത് സ്പഷ്ടമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ഇമാം ഇബ്നു ദഖീഖ് അൽ-ഈദ് (رحمه الله)-യുടെ “ഇഹ്‌കാമുൽ അഹ്‌കാം ശർഹ് ഉംദത്തുൽ അഹ്‌കാം”-ഇൽ നിന്ന് (1/359-360)

ഖുർ’ആനും ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമെന്ത്?

Standard

2530491161

ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയെന്നാൽ:

നബി (ﷺ) തന്റെ റബ്ബിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കുന്നത്. അവയെ മുഹദ്ദിഥുകൾ ഹദീഥുകളിൽ തന്നെയാണ് കൂട്ടിയിട്ടുള്ളത്. എന്തെന്നാൽ അവയും അതെത്തിച്ചു തരുന്ന നബി (ﷺ)-യിലേക്കു തന്നെയാണ് ചേർത്തപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ അവ ‘ഇജ്മാഅ’ പ്രകാരം ഖുർ’ആനിൽ നിന്നുള്ളതല്ല. അവയിൽ ഓരോന്നും (ഖുർ’ആനും ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയും) അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് ഈ ഉമ്മത്തിനെത്തിച്ചു കൊടുത്ത് നബി (ﷺ) ആണെന്നിരിക്കിലും.

ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയിൽ വന്നിട്ടുള്ള വാക്കുകളെ കുറിച്ച് ഉലമാക്കൾക്കിടയിൽ വിയോജിപ്പുണ്ട്. അവ അല്ലാഹുവിന്റെ കലാം ആണോ? അതോ അല്ലാഹു തന്റെ റസൂലിന് (ﷺ) “വഹീ”യായി അർത്ഥമെത്തിക്കുകയും എന്നാൽ വാക്കുകൾ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന്റെ വാക്കുകളും ആണോ? രണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങളാണ് ഇതിലുള്ളത്.

1) ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയുടെ വാക്കുകളും അർത്ഥവും അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ളതാണ്. കാരണം നബി (ﷺ) അവയെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ചേർത്താണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. അടിസ്ഥാനപരമായി ഒരാളിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്ധരണി അയാളുടെ വാക്കോടുകൂടി തന്നെയായിരിക്കും അതല്ലാതെ അതെത്തിക്കുന്ന വാഹകന്റെ വാക്കുകൾ ആയിരിക്കുകയില്ല എന്നുള്ളത് അറിയപ്പെടുന്നതാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും നബി (ﷺ) വിശ്വാസ്യതയിലും വിവരണത്തിലും ജനങ്ങളിൽ അഗ്രഗണ്യനെന്നിരിക്കെ.

2) ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയുടെ അർത്ഥം അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ളതാണ് എന്നാൽ വാക്കുകൾ നബി (ﷺ)യുടെ വാക്കുകളാണ്. ഇതിന് രണ്ടു വശങ്ങളുണ്ട്:

a) ഹദീഥ് ഖുദ്‌സി വാക്കും അർത്ഥവും അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ളതെന്നു വന്നാൽ അത് ഖുർ’ആനിലും ഉന്നതമായ സനദോടു കൂടിയുള്ളതാകും. എന്തെന്നാൽ അത് നബി (ﷺ) തന്റെ റബ്ബിൽ നിന്നും ഒരു മധ്യസ്ഥനില്ലാതെ ഉദ്ധരിക്കുന്നതാകും. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത്  അതാണ്. എന്നാൽ ഖുർ’ആനാകട്ടെ നബി (ﷺ)-ക്കു വന്നിറങ്ങിയത് ജിബ്രീൽ (عليه السلام) വഴിയാണ്. അല്ലാഹു ത’ആല പറഞ്ഞത് പോലെ, “വിശ്വസ്താത്മാവ്‌ (ജിബ്രീൽ) അതും കൊണ്ട്‌ ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നീ താക്കീത്‌ നല്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കുവാൻ വേണ്ടിയത്രെ അത്‌, സ്പഷ്ടമായ അറബി ഭാഷയിലാണ്‌ (അത്‌ അവതരിപ്പിച്ചത്‌)” (അൽ-ശു’അറാ:193-195)

b) ഇനി ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയുടെ വാക്കുകൾ അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്ന് വന്നാൽ അതും ഖുർ’ആനും തമ്മിൽ ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ലാതാകും. കാരണം ആ അവസ്ഥയിൽ അവയെല്ലാം തന്നെ അല്ലാഹുവിന്റെ കലാമാണ്. കേവലയുക്തി ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രകാരം അടിസ്ഥാനപരമായി അവ ഒത്തുവരുമ്പോൾ രണ്ടിനും സമമായ വിധിയാകും. എന്നാൽ ഖുർ’ആനും ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയും തമ്മിൽ വളരെയേറെ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടെന്നത് അറിയപ്പെടുന്നതാണ്.

അതിൽ പെട്ടതാണ്:

  • b.1) ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയുടെ പാരായണം ഇബാദത് ആവുകയില്ല. അതായത് അതിന്റെ പാരായണം കൊണ്ട് മാത്രം അല്ലാഹുവിനെ ഇബാദത് ചെയ്യുവാൻ ഒരുവന് സാധിക്കുകയില്ല. അതിലെ ഓരോ അക്ഷരത്തിനും പത്തു സദ്‌പ്രവൃത്തികളുടെ പ്രതിഫലവും ലഭിക്കില്ല. എന്നാൽ ഖുർ’ആൻ പാരായണം ചെയ്തു ഇബാദത് ചെയ്യുവാൻ സാധിക്കും. അതിലെ ഓരോ അക്ഷരത്തിനും പത്തു സദ്‌പ്രവൃത്തികളുടെ പ്രതിഫലവും ലഭിക്കും.
  • b.2) അല്ലാഹു ജനങ്ങളെ ഖുർ’ആൻ പോലെയോ അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ നിന്നുമുള്ള ഒരു ആയത് പോലെയോ ഉള്ള ഒന്ന് കൊണ്ട് വരുവാൻ സാധിക്കുമോ എന് വെല്ലു വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയെ സംബന്ധിച്ചു അവരോടു അപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
  • b.3) ഖുർ’ആൻ അല്ലാഹുവിന്റെയടുക്കൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ്. അല്ലാഹു പറഞ്ഞത് പോലെ, “തീര്ച്ചയായും നാമാണ്‌ ആ ഉല്ബോധനം അവതരിപ്പിച്ചത്‌. തീര്ച്ചയായും നാം അതിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതുമാണ്‌.” (അൽ-ഹിജ്ർ:9). ഹദീഥ് ഖുദ്‌സി അതിന്നു വിരുദ്ധമാണ്. അതിൽ സഹീഹും ഹസനും ആയവയുണ്ട്. ഇനി അതിലേക്കു ചേർത്ത് പറയുന്നവയിൽ ദ’ഈഫ് ആയവയും കെട്ടിച്ചമക്കപ്പെട്ടവ പോലുമുണ്ട്. ഇനിയവ (യഥാർത്ഥത്തിൽ) അവയിൽപ്പെട്ടതല്ലെങ്കിലും അവയിലേക്ക് ചേർത്ത് പറയപ്പെടുന്നവയാണ്. അതിന്റെ വാക്കുകൾ മുന്തിയും പിന്തിയും കൂടിയും കുറഞ്ഞും വന്നേക്കാം.
  • b.4) ഇനി ഇജ്മാഅ പ്രകാരം അറിയപ്പെട്ട കാര്യമാണ് ഖുർ’ആൻ അതിന്റെ അർത്ഥരൂപത്തിൽ ഓതുന്നത് അനുവദനീയമല്ല എന്നുള്ളത്. എന്നാൽ ഹദീഥ് ഖുദ്‌സി അതിന്റെ അർത്ഥരൂപത്തിൽ ഉദ്ധരിക്കുക എന്ന വിഷയത്തിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ട്. അധികം പണ്ഡിതന്മാരും അത് അനുവദനീയമാണ് എന്ന അഭിപ്രായക്കാരാണ്.
  • b.5) ഇനി ഖുർ’ആൻ നമസ്കാരത്തിൽ പാരായണം ചെയ്യുന്നത് മതവിധിയുള്ള കാര്യമാണ്. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ അതില്ലാതെ നമസ്കാരം ശരിയാവുകയില്ല. ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇത് വിരുദ്ധമാണ്.
  • b.6) ഇനി ഖുർ’ആൻ ഏറ്റവും ശരിയായ അഭിപ്രായപ്രകാരം ശുദ്ധിയുള്ളവനൊഴികെ ആരും സ്പർശിക്കാൻ പാടുള്ളതല്ല. ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇത് വിരുദ്ധമാണ്.
  • b.7) അതു പോലെ ശരിയായ അഭിപ്രായപ്രകാരം ‘ഗുസ്ൽ’ ചെയ്യുന്നത് വരേയ്ക്കും ജനാബത്തിന്റെ അവസ്ഥയിലുള്ള ഒരാൾക്ക് ഖുർ’ആൻ വായിക്കുവാൻ പാടുള്ളതല്ല. ഇതും ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയുടെ കാര്യത്തിൽ വിരുദ്ധമാണ്.
  • b.8) ഇനി ഖുർ’ആൻ കൃത്യമായ “തവാതുർ” പ്രകാരം (സംശയത്തിന് വഴിയില്ലാത്ത വിധം വളരെയേറെ പരമ്പരകളിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ട്) സ്ഥിരപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതിനാൽ നിശ്ചിതമായ ഒരു വസ്തുത എന്ന നിലയ്ക്ക് അറിയപ്പെടുന്നതാണ്. അതിൽ പണ്ഡിതരുടെ ഇജ്മാഅ പ്രകാരം സ്ഥിരപ്പെട്ടതിൽ നിന്നും ഒരക്ഷരത്തെപ്പോലും തള്ളി പറയുന്നവൻ തീർച്ചയായും അവിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരാൾ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് സ്ഥിരപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നവകാശപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അത് കൊണ്ട് മാത്രം  അയാൾ അവിശ്വസിക്കുകയില്ല. എന്നാൽ അത് നബി (ﷺ)യിൽ നിന്നും സ്ഥിരപ്പെട്ടു എന്നറിഞ്ഞു കൊണ്ടു അത് നിഷേധിക്കുകയാണെങ്കിൽ നബി (ﷺ)യോടുള്ള നിഷേധം മൂലം അവിശ്വസിയായേക്കാം.

ഇനി നബി (ﷺ) ഇത് അല്ലാഹുവിലേക്ക് ചേർത്തി പറഞ്ഞതാണ് എന്ന് പറയുന്നവർക്ക് (ഒന്നാം അഭിപ്രായമുള്ളവർക്കു) എന്റെ മറുപടി ഇതാണ്. അടിസ്ഥാനപരമായി ഒരാളിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്ധരണി അയാളുടെ വാക്കോടുകൂടി തന്നെയായിരിക്കും. അതാണ് അടിസ്ഥാനം എന്ന് സമ്മതിച്ചാലും അയാളുടെ വാക്കുകളല്ലാതെ ഉദ്ദേശാർത്ഥം മാത്രവും ആകാം. ഖുർ’ആനിലുള്ളതു പോലെ, അല്ലാഹു ചില കൗലുകൾ അത് പറഞ്ഞവരിലേക്ക് ചേർത്ത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവ വാക്കുകളാലല്ലാതെ അർത്ഥത്താലാണ് ചേർത്ത് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് എന്ന് നമുക്കറിയാം. നബിമാരുടെ കഥകളിലും മറ്റും വന്നത് പോലെ. അതുപോലെ ഹുദ്ഹുദിന്റെയും ഉറുമ്പുകളുടെയും സംസാരവും. തീർച്ചയായും അവ അതേ വാക്കുകളാലല്ല ഉള്ളത്.

ഇതിനാൽ ഇവ രണ്ടിലേയും (അഭിപ്രായഭിന്നതയിലെ) ശരിയായ വാദം ഏതെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിലെ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം അല്ലാഹുവിന്റെ കലാമിനെ സംബന്ധിച്ച് അശ്അരികൾക്കും അഹ്‌ലുസുന്നത്തിനും ഇടയിലുള്ള അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം പോലെയല്ല. കാരണം അവർ തമ്മിലുള്ള അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം അല്ലാഹുവിന്റെ കലാമിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തെ സംബന്ധിച്ചാണ്. അഹ്‌ലുസുന്ന പറയുന്നു, അല്ലാഹുവിന്റെ കലാം എന്നാൽ ‘ഹർഫോടും ശബ്ദത്തോടും’ കൂടി സംസാരിക്കുന്ന, കേൾക്കാനാകുന്ന വിധം യഥാർഥത്തിലുള്ള കലാമാണ്. എന്നാൽ അശ്അരികൾ ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. അവർ പറയുന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ കലാം എന്നാൽ സ്വയം നിലനിൽക്കുന്ന അർത്ഥമാണ്. അത് ഹർഫോടും ശബ്ദത്തോടും കൂടിയുള്ളതല്ല. എന്നാൽ അല്ലാഹു ഈ സ്വയം നിലനിൽക്കുന്ന അർത്ഥത്തിൽ നിന്ന് കടന്നുപോവുന്ന ഒരു ശബ്ദത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇവരുടെ ഈ വാദം ബാത്തിലാണ് എന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല. അതാകട്ടെ യഥാർത്ഥത്തിൽ മുഅ്‌ത്തസിലയുടെ വാദവുമാണ്. കാരണം അവർ പറയുന്നത് ഖുർആൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ് എന്നാണ്. എന്നാൽ ഖുർആൻ അല്ലാഹുവിന്റെ കലാമാണ്. പക്ഷെ ഇവർ പറയുന്നു ഖുർആൻ സൃഷ്ടിയാണ്. അത് അല്ലാഹുവിന്റെ കലാമിന്റെ ഒരു ആവിഷ്കാരമാണ്. അങ്ങിനെ അവർ രണ്ടും മുസ്ഹഫിന്റെ രണ്ട് ചട്ടകൾക്കിടയിലുള്ളത് സൃഷ്ടിയാണെന്നതിൽ യോജിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഇനി നാം നമ്മുടെ വിഷയത്തിൽ – അതായത് ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയെ കുറിച്ചുള്ള സംസാരത്തിൽ – അതിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ചെല്ലുന്നത്, അത് പ്രവർത്തിക്കുന്നവനെ നശിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു നിർമ്മാണത്തിൽ പെട്ട് പോകുമോ എന്ന് ഭയന്ന്, ഒഴിവാക്കുകയാണ് നല്ലത്. ഹദീഥ് ഖുദ്‌സിയെന്നാൽ നബി (ﷺ) തന്റെ റബ്ബിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കുന്നതാണ് എന്നതിന്മേൽ നാം ചുരുക്കുക. അത് മതിയാകുന്നതാണ്. ഇനി അല്ലെങ്കിൽ തന്നെയും അതിലാണ് സൂക്ഷ്മത. അല്ലാഹുവാണ് എല്ലാം അറിയുന്നവൻ.

ഷെയ്ഖ് മുഹമ്മദ് സാലിഹ് അൽ-ഉസൈമീൻ (رحمه الله)-ന്റെ അൽ-ഖൗലുൽ മുഫീദ് അലാ കിതാബ് അൽ-തൗഹീദ് (54-55) -ഇൽ നിന്ന് 

ഹദീഥ് – സദ്‌പ്രവൃത്തികളും ദുഷ്‌പ്രവൃത്തികളും

Standard

IMG_8870_e1_f

عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم فِيمَا يَرْوِيهِ عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى، قَالَ: “إنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ، ثُمَّ بَيَّنَ ذَلِكَ، فَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً، وَإِنْ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عِنْدَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ إلَى سَبْعِمِائَةِ ضِعْفٍ إلَى أَضْعَافٍ كَثِيرَةٍ، وَإِنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً، وَإِنْ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللَّهُ سَيِّئَةً وَاحِدَةً”.

رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ في “صحيحيهما” بهذه الحروف

അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനിൽ (صلى الله عليه و سلم) നിന്നും അദ്ദേഹം തന്റെ റബ്ബിന്റെയടുക്കൽ നിന്നുമുദ്ധരിക്കുന്നതായ ഹദീഥ്  ഇബ്നു അബ്ബാസ് (رضي الله عنهما) ഉദ്ധരിക്കുന്നു:  തീർച്ചയായും അല്ലാഹു സദ്‌പ്രവൃത്തികളും ദുഷ്‌പ്രവൃത്തികളും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടവ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. “ആരാണോ ഒരു സദ്‌പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു എന്നാലത് ചെയ്യാതിരുന്നത്, അല്ലാഹു അവന്റെയടുക്കൽ അതൊരു പൂർണ്ണമായ സദ്‌പ്രവൃത്തിയായി രേഖപ്പെടുത്തും. ഇനിയവൻ ഒരു സദ്‌പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു എന്നിട്ടത് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തുവെങ്കിൽ, അല്ലാഹു അതവന്റെയടുക്കൽ 10 മുതൽ 700 മടങ്ങു വരെയും അതിലും വളരെയേറെ വർധിപ്പിച്ചും സദ്‌പ്രവൃത്തികൾ രേഖപ്പെടുത്തും. ഇനിയവൻ ഒരു ദുഷ്‌പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്തിന് ശേഷം അത് ചെയ്യാതിരുന്നാൽ, അല്ലാഹു അവന്റെയടുക്കൽ അതൊരു പൂർണ്ണമായ സദ്‌പ്രവൃത്തിയായി രേഖപ്പെടുത്തും. ഇനിയവൻ അതുദ്ദേശിച്ചതിന് ശേഷം (ആ ദുഷ്‌പ്രവൃത്തി) അത് പ്രവർത്തിച്ചാൽ, അല്ലാഹു അത് ഒറ്റൊരു ദുഷ്‌പ്രവൃത്തി ആയി രേഖപ്പെടുത്തും” 

ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും അവരുടെ സഹീഹുകളിൽ ഈ വാക്കുകളാൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത് 

അതിനാൽ സഹോദരാ! നമുക്കും നിനക്കും അള്ളാഹു സാഫല്യം നൽകട്ടെ, നീ പരമോന്നതനായ അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്തായ ഔദാര്യം നോക്കൂ! എന്നിട്ടു ഈ വാക്കുകളെ കുറിച്ച് നീ ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ.

ഇബ്നു അബ്ബാസ് (رضي الله عنهما) ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഈ ഹദീഥ് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (صلى الله عليه و سلم) തന്റെ റബ്ബിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഹദീഥുകളിൽ പെട്ടതാണ് (അഹാദീഥ് അൽ-ഖുദ്‌സിയ്യ). അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

തീർച്ചയായും അല്ലാഹു – എല്ലാ അറിവുമുള്ളവനായ

സദ്‌പ്രവൃത്തികളും ദുഷ്‌പ്രവൃത്തികളും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു – അതായത് അവ നിർണയിക്കുകയും തിട്ടപ്പെടുത്തുകയും അവയുടെ പ്രതിഫലങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

എന്നിട്ടവ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു – എന്തൊന്നാണോ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത് അവ

എന്നിട്ടാരാണോ ഒരു സദ്‌പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് – ആത്മാർത്ഥമായ ദൃഢനിശ്ചയത്തോട് കൂടി ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്

എന്നാലത് ചെയ്യാതിരുന്നത് – എന്തെങ്കിലും ഒഴികഴിവ് കാരണത്താൽ

അല്ലാഹു അവന്റെയടുക്കൽ അതൊരു പൂർണ്ണമായ സദ്‌പ്രവൃത്തിയായി രേഖപ്പെടുത്തും – അതിൽ അധികരിക്കാതെ, എന്തെന്നാൽ അവന്റെ നന്മയിലുള്ള ആ ദൃഢത തന്നെയും അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുമുള്ളൊരു കീഴ്‌വഴക്കമാണ്. അത് അല്ലാഹു ഖുർ’ആനിൽ പറഞ്ഞത് പോലെത്തന്നെയാണ്.

“വല്ലവനും ഒരു നന്മ കൊണ്ടു വന്നാല് അവന്ന്‌ അതിന്റെ പതിന്മടങ്ങ്‌ ലഭിക്കുന്നതാണ്‌.” (സൂറത്തുൽ അൻ’ആം:160)

“അവന്റെയടുക്കൽ” – അതിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും എന്ന് കാണിക്കുന്നു

“പൂർണ്ണമായ” – വലിയ പ്രാധാന്യത്തോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുവാൻ വേണ്ടിയാണിത്

ഇനിയവൻ ഒരു സദ്‌പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു എന്നിട്ടത് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തുവെങ്കിലും, അള്ളാഹു അതവന്റെയടുക്കൽ രേഖപ്പെടുത്തും – ആ പ്രതിഫലവും അത് പ്രവർത്തിച്ചവനെയും ആദരവോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും

10 മുതൽ 700 മടങ്ങു വരെയും അതിലും വളരെയേറെ വർധിപ്പിച്ചും – അല്ലാഹു ഖുർ’ആനിൽ വ്യവസ്ഥിതമാക്കിയത് പോലെ (നേരത്തെ കൊടുത്ത ആയത്തിലേതു പോലെ)

ഇനിയവൻ ഒരു ദുഷ്‌പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചതിന് ശേഷം അത് ചെയ്യാതിരുന്നാൽ – അല്ലാഹുവിൽ നിന്നും ഭയന്നുകൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ ലജ്ജിച്ചുകൊണ്ടോ, അവനതു ചെയ്യുവാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരിക്കെ തന്നെ

അല്ലാഹു അവന്റെയടുക്കൽ അതൊരു പൂർണ്ണമായ സദ്‌പ്രവൃത്തിയായി രേഖപ്പെടുത്തും – ഒരു “പൂർണ്ണമായ സദ്‌പ്രവൃത്തി” എന്ന് എടുത്തു  പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്തിനെന്നാൽ ഒരു ദുഷ്‌പ്രവൃത്തിക്ക് പകരം ഒരു സദ്‌പ്രവൃത്തി എങ്ങിനെ എഴുതപ്പെടും എന്ന് ചിലർ സംശയിച്ചേക്കാം. എന്നാലത് അവനവന്റെ ദുരുദ്ദേശം അല്ലാഹുവിൽ നിന്നും ഭയന്ന് പൂർത്തിയാക്കാതിരുന്നതിനാണ്.

ഇനിയവൻ അതുദ്ദേശിച്ചതിന് ശേഷം (ആ ദുഷ്‌പ്രവൃത്തി) അത് പ്രവർത്തിച്ചാൽ, അല്ലാഹു അത് ഒറ്റൊരു ദുഷ്‌പ്രവൃത്തി ആയി രേഖപ്പെടുത്തും – അതിൽ വർധിപ്പിക്കാതെ. എത്ര ഉദാരനാണ് അൽ-കരീം! സദ്‌പ്രവൃത്തികൾ അവൻ പതിന്മടങ്ങ് വർധിപ്പിക്കുന്നു എന്നാൽ ദുഷ്‌പ്രവൃത്തിക്ക് അതിന്റെ പ്രതിക്രിയ മാത്രവും അല്ലെങ്കിൽ അത് മാപ്പു നൽകി പരിഹരിക്കുന്നു.

ഇരു-ശൈഖുമാരും (ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്

അൽ-അല്ലാമ മുഹമ്മദ് ഹയാത്ത് അൽ-സിന്ദി(رحمه الله)-യുടെ “തുഹ്‌ഫതുൽ മുഹിബ്ബീൻ ബി-ശർഹുൽ അർബ’ഈൻ”-ഇൽ നിന്ന്